ഇഷ്ടം

 

 

ഇല്ലാക്കഥകൾ പാടി

വല്ലാതെ തളരുന്നവരെ

ഇല്ലാത്തവരായിക്കാണാൽ

വല്ലാത്ത ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്

എള്ളോളമില്ലെങ്കിലും

ഉള്ളോളം സംതൃപ്തി ചൂരുന്ന

പുള്ളോർക്കുടങ്ങളെയാണ്

എള്ളോളമെങ്കിലുമിഷ്ടം..

 

പ്രതീക്ഷ

 

മാറ്റം സഹിക്കാൻ കഴിയാതെ

കാലവും കുത്തിയൊഴുകി

തഴുകിക്കടന്നുപോയ

തണുപ്പുള്ള മാരുതനും

ചോരമണമുള്ള കൊടുങ്കാറ്റായി

വർണ്ണശോഭ മാഞ്ഞ് മലനിരകളും

പൊടിഞ്ഞമർന്ന് വികലമായി

വളർച്ചയുടെ

മൈതാനങ്ങളും

കോൺക്രീറ്റ് കാടുകളുമായി

നിർമ്മല മാനസങ്ങൾ

നിണമണിഞ്ഞ് ആധുനികതയുടെ

സ്വരൂപങ്ങളായി,

നന്മവറ്റിയ പ്രേതങ്ങളായി

പുരോഗതി പ്രാപിച്ചു

കുളിർമ്മ നൽകിയ ആകാശവും

പൊടി നിറഞ്ഞ

കരിനിറഞ്ഞ്

മലീമസമായി

മരണ വാഹനമായി

 

ഇനിയും

മാറ്റത്തിന്റെ മാലിന്യമണമില്ലാത്ത

തീരം തേടിയുള്ള എന്റെ യാത്ര

പ്രതീക്ഷയോടെ തുടരുകയാണ്

എന്തിനെന്നറിയാതെ

 

ആത്മഹത്യ

 കാടിന്റെ

നോവിന്റെ

ജീവന്റെ മേൽ മുറിവ്

വീഴാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്

കാലമേറെയായി,

വളരുന്ന

പുളയുന്ന 

ഓരോ മുറിവും

ഓരോ ജീവിതത്തെയാണ്
വിഭാഗത്തെയാണ്

ഒറ്റുകൊടുക്കുന്നത്, 

അവസാനവേരും

അറ്റുപോകും നേരം

അറിയും

അറിവുകളൊക്കെയും

പാഴായിപ്പോയെന്ന്

അപ്പോൾ 

എന്റെ ജീവനും

ജീവിതവും 

ചിന്തകളും 

ഒപ്പം കൂടിയെന്ന്.....

....

നൊസ്റ്റി... നൊസ്റ്റി...

എണ്ണവറ്റാറായ് വിളക്കിലെ നാളവും
കണ്ണു ചിമ്മുന്നു തിരികെടാറാകുന്നു
നാളെപ്പരീക്ഷയാണീയിരുപ്പിൽത്തന്നെ
താളുകളെത്രയോ വീണ്ടും മറിക്കണം....

ന്യൂസ്പേപ്പറിൽ പൊതിഞ്ഞ പുസ്തകത്തിനു മുകളിൽ നെഞ്ചോടു ചേർന്ന ചോറ്റുപാത്രത്തിൽ പലപ്പോഴും രണ്ടോ മൂന്നോ ബ്രെഡ് കഷ്ണങ്ങളായിരിക്കും ഉണ്ടാവുക. തോളോടൊട്ടി ബഞ്ചിലിരിക്കുമായിരുന്ന സുശീല. അവളുടെ പേരുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു സ്വഭാവവും. അവളുടെുച്ചഭക്ഷണത്തിൽ നിന്ന് പലപ്പോഴും പങ്കിട്ടെടുത്തിരുന്നത് അവൾ മറ്റാരും അറിയാതെ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ദിച്ചു. അവളുടെ സ്വഭാവഗുണം കൊണ്ടുതന്നെ ഉത്തമനായൊരാൾ ഓസ്ത്രിയയിലേക്ക് കൊത്തിപ്പറന്നു. ഇന്ന് എനിക്ക് സന്തോഷമാണ്. ഓർക്കാൻ നാലുവരി എന്റെ ഓട്ടോഗ്രാഫിൽ കുറിച്ചിട്ടാണു അവൾ പോയത്. പിന്നീടൊന്നും അവളെക്കുറിച്ച്  അറിയില്ല. വിടെയായിരുന്നാലും അവൾക്ക് നല്ലതുമാത്രം വരട്ടെ....

പച്ചാളം റയിൽവേപ്പാളം മുറിച്ചുകടന്ന് എന്റെ ഉപ്പാന്റെ നാട്ടിലൂടെ ഇന്ന് ഒരു സഞ്ചാരം നടത്തി. വളരെക്കാലത്തിനു ശേഷമാണതുവഴി കടന്നുപോയത്. മനോഹരമായ പഴയ ഓർമ്മകളെ തിരികെത്തരുന്ന ഇത്തരം യാത്രകളാണല്ലോ ഏറ്റവും സന്തോഷദായകം....

മൂവന്തി മലമുകളിൽ

കണ്ടപ്പൊ വല്ലാതെ ഇഷ്ടം തോന്നി... കിടക്കട്ടെ ഇവിടെയും...

രണ്ടു മഹാത്ഭുതങ്ങൾ

പൂക്കൾ മഹാത്ഭുതങ്ങളല്ലെന്ന് ആരെങ്കിലും പറയുമോ..! അപ്പൊ ഇവയും മഹാത്ഭുതങ്ങൾ തന്നെ... ഉരിഞ്ഞ മുണ്ട് ഉടുക്കാൻപോലും സമയമില്ലാതെ മനുഷ്യർ നെട്ടോട്ടമോടുമ്പോൾ മുറ്റത്ത് രണ്ടു ചെടികൾ നടാനും അവയെ പരിപാലിക്കാനും അവയിൽ വിരിയുന്ന പൂക്കളുടെ സൗന്ദര്യവും സുഗന്ധവും നുകരാനും ആരാ മിനക്കെടുന്നത്....!!

പിണം

ജീവിതമാണെനിക്കേറ്റമിഷ്ടം
ജീവിപ്പതാണിന്നേറ്റം കഷ്ടം
ജീവനോ ബാക്കിയാണതിവിശിഷ്ടം
ജീവിതപ്പാതയിലിന്നു ശിഷ്ടം !

കാശാണു ബന്ധത്തിന്നാധാരമെന്ന്
കാർന്നോരു ചൊല്ലിത്തന്നിരുന്ന്
കാശില്ലാകീശയിൽ നോക്കിയിന്ന്
കാലിവയറിൻവിളി കേട്ടിരുന്ന്...

ജീവിതമാണെനിക്കേറ്റമിഷ്ടം
ജീവിപ്പതാണിന്നേറ്റം കഷ്ടം...

വിക്കിയിൽ ഒന്നു സെർച്ചിയതാ...

ഒരു ചങ്ങാതീന്റെ ബ്ലോഗുവായിച്ചിട്ട് കിട്ടിയ ലിങ്കിൽക്കൂടി വിക്കിവഴി ഒന്നു കറങ്ങാൻ നോക്കിയതാ. CometBirdൽ ഇങ്ങനെ കണ്ടു...

അതുതന്നെ Epicൽ ഇങ്ങനെയും കണ്ടു...

മാനസി

മാനസിയും വരവറിയിക്കുന്നു. തൽക്കാലം വായിക്കാൻ മാത്രം...